شب و روز سوم عملیات
با توجه به فشاری كه از سمت چپ روی لشكر 19 وجود داشت، برای پاسخگویی به پاتكهای دشمن، تصمیم گرفته شد كه مجدداً تلاش عمدهای برای حل مسئله جناح چپ و تأمین آن صورت پذیرد. بر این اساس، مأموریت تصرف سمت چپ سیلبند تا نزدیكی جاده راه سیلبند تا تپه (یعنی همان خط حد اولیه) به لشگر 33 و از تپه تاسیب نیز به لشكر 17 علیابنابیطالب (ص) واگذار گردید. به لشكر 27 نیز همان مأموریت قبلی، یعنی تأمین زم و تصرف و پاكسازی موضع «ن» شكل شماره 15 داده شد.
در این مرحله جناح راست وضع مناسبی یافت ولی اوضاع جناح چپ به رغم موفقیتهای به دست آمده كاملاً بهبود نیافت،به این ترتیب كه:
لشكر 27 كه قرار بود ساعت 21 وارد عمل شود، به خاطر دیر رسیدن نیروها و توقف در میدان مین، در ساعت 30/2 بامداد درگیری را شروع كرد كه تا ساعت 8 صبح به نیروهای خود ملحق شد. این لشكر تا غروب موفق به پاكسازی منطقه متصرفه شد و ضمن به هلاكت رساندن 500 تن از نیروهای دشمن، 100 اسیر را نیز به عقب تخلیه كرد.
لشكر 17 خط لشكر 19 را تحویل گرفت و با یك گردان خود را به چهارراه سیلبند رساند و سپس لشكر 33 و لشكر 8 را از خود عبور داد. این لشكر از روبرو و محور پاتك نداشت، بنابراین تا عصر روز بعد (20/1/66) علیه آن تهدیدی صورت نگرفت. نیروهای لشكر 33 و لشكر 8 نسبتاً در اجرای مأموریت خود موفق بودند ضمن اینكه در صبح و عصر روز سوم عملیات تقریباً به خاطر استفاده از آتش هماهنگ تانك و تیربار و خمپاره انداز مستقر در خط، پاتكهای دشمن را با شكست مواجه ساختند، ولی سرانجام نیروهای لشكر 33 به لحاظ از دست دادن توان، در مواضع مناسبتری مستقر شدند.